Over de verering van de heilige Rochus in Grave is weinig bekend. In 1577 bevond zich in de parochiekerk van Grave een altaar gewijd aan de Driekoningen en de heiligen Bartholomeus en Rochus. Gewoonlijk werd dit het Rochusaltaar genoemd. De kerk beschikt over een twee beelden van de heilige Rochus, waarvan er een het hoogaltaar siert en de ander (125 cm hoog), van Walter Pompe, uit 1752 stamt.

- St. Rochus (ca. 1300) werd in Montpellier (F) geboren in een rijke familie. Hij trok zich terug als kluizenaar en bracht een deel van zijn leven pelgrimerend door. Rochus zou vele pestlijders hebben genezen. Tijdens zijn bedevaart naar Rome raakte Rochus besmet met de pest. Vervolgens zou hij in het bos door een hond zijn gevoed. Evenals als Antonius Abt, is Rochus als patroon tegen besmettelijke ziekten van mens en vee in het algemeen en tegen de pest in het bijzonder.

Literatuur:  L.H.Ch. Schutjes, Geschiedenis van het bisdom 's-Hertogenbosch III (St. Michiels-Gestel: Instituut voor Doofstommen, 1872) 782-786; W.H.Th. Knippenberg, Kultuurhistorische verkenningen in de Kempen; oude pelgrimages vanuit Noord-Brabant (Oisterwijk: Brabants Heem, 1968) 84; W.H.Th. Knippenberg, `De beeldenschat van de Sint-Elisabethskerk', Restauratie-bericht St.Elisabeth Grave ([1976-1981]) informatiebulletin 4; L. van Liebergen, `De barok in de gotiek van de St.-Elisabethskerk',  Restauratie-bericht St.Elisabeth Grave ([1976-1981]) informatiebulletin 11; A. Spitters, De St. Elisabethskerk en haar kostbaarheden (Grave 1981).
Overige bronnen: KDC  BiN-diskw.- doss. Grave Rochus.